Antytezy w wierszu:

• „tyś proch mi cisnął w oczy – Jam twarz swą w źródle umył”
• „tyś płaszcz mi zdarł na mrozie – Jam piękną swą nagość ujrzał”
• „twa dłoń mi spichrze pali – Ja żebrząc pokory się uczę”
• „tyś